Nekbe tanıkları anlattı: Gazze’de yaşananlar 1948’i geride bıraktı

Bundan 78 yıl önce Filistin topraklarından sürülen ve Gazze'ye göç eden binlerce Filistinlinin torunları bugün, öncekiyle kıyaslanamayacak kadar büyük ikinci bir Nekbe yaşadıklarını dile getiriyor.

Filistinliler, çadırlarda kışın soğuktan donuyor, yağmur sularıyla ıslanıyor, yazın sıcaktan kavruluyor, açlık ve susuzluk çekiyor, kemirgen hayvanların saldırısına uğruyor, çöplüklerin arasında yaşamak zorunda kalıyor, İsrail'in saldırıları nedeniyle her an ölüm tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor, abluka nedeniyle insanca yaşama dair hiçbir imkâna erişemiyor.

Gazze'deki Nekbe'nin benzeri dünyanın hiç bir yerinde yaşanmamıştır"

Beyt Hanun sakinlerinden Abdulkerim Akl (52), 1948'de yaşanan Nekbe ile bugün yaşanan İsrail soykırımı arasında fark olduğunu düşünüyor.

İsrail saldırıları öncesinde çiftçilik yaptığını ve mutlu bir hayatı olduğunu ancak bunların bir anda son bulduğunu söyleyen Akl, şöyle dedi:

"Gazze'deki Nekbe'nin benzeri dünyanın hiç bir yerinde yaşanmamıştır. Gazze tamamen yıkıldı. Nekbe demek az bile. Böylesini ne yaşadık ne en kötü kabuslarımızda gördük."

İsrail'in Gazze'nin büyük kısmını işgal ettiğini, Gazzelileri de "sadece nefes almaları için" deniz kenarına doğru sürdüğünü kaydeden Akl, "Gazze'de güvenlik ve istikrar olmadığını, insanların gece yattığında tek dileğinin sabaha sağ çıkmak" olduğunu kaydetti.

Akl, Gazze halkının çektiği acı ve sıkıntının büyüklüğünü şu sözlerle aktardı:

"Gazze halkı çok yoruldu, dayanacak gücü kalmadı. Ölmüş durumdayız. Kabirlerdekiler değil, bizler ölüyüz. Onlar şehit oldu. Biz ise su sıkıntısı çekiyoruz, açlık çekiyoruz. Soykırım hâlâ devam ediyor. Açlık sadece insanları değil, hayvanları da vurdu. Köpekler ve fareler yiyecek bulamayınca insan cesetleri yedi. Sağlıklı yiyecek kalmadı. Sabah kalkacaksın ya telefonunu şarj etmeye gideceksin ya da yiyecek ve su kuyruğuna gireceksin."

"Buna yaşamak denmez. Bu hayatta kalma mücadelesi"

İsmihan Hıleyf (61) de eskiden sade ama güzel bir hayat sürdüklerini şimdi ise çadırda, güvenliğin, yiyecek ve içeceğin olmadığı bir ortamda yaşadıklarını söyledi.

İsrail'in saldırıları sonrasında altyapının tamamen tahrip olduğunu, çocuklarının işsiz kaldığını ve sadece "yarın karınlarını nasıl doyuracaklarını" düşünür hale geldiklerini anlattı.

"Çocuklar vaktinden önce büyüdü"

Yaşadıklarını "Büyük Nekbe" olarak nitelendiren Ummu Ala Salim Dib (48) ise şunları kaydetti:

"Annem bana ilk Nekbe'de yaşadıklarını anlatırdı ama onlar bizim yaşadıklarımızı yaşamadılar. En kuzeydeyiz, çadır kentimiz her yere uzak. Ulaşım vasıtası yok, çarşı yok, dükkân yok, sağlık merkezi yok. Çocuklar su kuyruğuna giriyor, ateş yakmak için odun ve naylon getiriyor. Bu Nekbe değil; tam bir soykırım."

Çocukların yorulduğunu ve omuzlarında, yaşlarından büyük bir yük olduğunu söyleyen Dib, Gazze'deki çocukların dünya çocukları gibi yaşamasını ve eğitim görmesini istediklerini aktardı.

Gazze'de çocuk büyük herkesin psikolojik olarak çok zor bir süreçten geçtiğine işaret eden Dib, şöyle devam etti:

"Erkeklerin işi yok, parası yok. Ailelerine bakamıyorlar. Çocuğun canı domates çekiyor ama babası bulup getiremiyor. Fiyatlar uçmuş durumda, gelir de yok.

Nekbe'nin canlı şahidi 89 yaşındaki Filistinli kadın, yıllar sonra Gazze'de aynı acıları katlanarak tekrar yaşıyor

89 yaşındaki Filistinli Halime Selame, 1948'deki İsrail işgalinin ardından Aşdod'dan Gazze'ye göç etmek zorunda kaldıklarını söyledi.

Selame, "O zaman 10 yaşındaydım. Savaş ve yerinden edilme başladığında Aşdod'dan Refah'a geldik. Sadece yerinden edilme de değil, çatışma, silah sesleri, patlamalar ve savaş uçakları... ben bunları bizzat yaşadım." dedi.

Gazze'ye geldiklerinde kaybolduğunu söyleyen Selame, "O dönem kayboldum, 10 gün boyunca ailemden ayrıydım. Sonra amcamın oğluyla Mevasi'de karşılaştık sadece su içerek hayatta kaldık." ifadelerini kullandı.

Birleşmiş Milletler Yakın Doğu'daki Filistinli Mültecilere Yardım ve Bayındırlık Ajansı'nın (UNRWA) kendilerine yardım ettiğini söyleyen Selame, "5 yıl çadırlarda kaldık, yağmur, kış, soğuk hepsini gördük. Topraklarımıza, vatanımıza da dönemedik." diye konuştu.

"Onlar nereden geldiler? Burası bizim vatanımız, bizim topraklarımız. Bizi öldürseler de Gazze'den çıkmayacağız. Ya topraklarımıza döneriz ya da Filistin'de ölürüz."

Selame, Filistinlilere topraklarından ayrılmama çağrısı yaparak, Filistin halkının yanında durmayan ve İsrail ile normalleşen Arap ülkelerini de eleştirdi.

Filistinli kadın, "1948, 1956, 1967 ve 1973 savaşlarının hepsini gördüm. Direnişçilerimiz mücadele ediyorlardı. Uçaklar yine tepemizdeydi ama şimdikiyle kıyaslanamaz bile. Bu, gelmiş geçmiş en cani savaş." dedi.

İsrail'in Gazze'ye saldırılarına işaret eden Selame, "Bu saldırılarda genç yaşlı büyük küçük herkesi katlettiler. Tek bir Filistinli bile kalsın istemiyorlar. Bu toprakların sadece onlara ait olduğunu iddia ediyorlar. Ama onlar ne kadar kalırsa kalsın biz hep buradayız, vatan bizim vatanımız." ifadelerini kullandı.

Selame, Gazze'de 2 kez yerinden edildiklerini söyleyerek, İsrail'in saldırı ve katliamlarını 78 yıldır sürdürdüğünü ifade etti.

Selame, Gazze'de yerinden edilmenin 1948'de yaşadıklarını anımsattığını belirterek, İsrail saldırılarına karşı Filistin halkına destek olunması gerektiğini söyledi.