PwC küresel CEO araştırması iş dünyasında riskleri ortaya koyuyor

Marka vaadi olarak “We unite expertise and tech” mottosunu kullanan kuruluşun raporundan söz etmeden önce bizim başlıkta da belirttiğimiz İletişim Mühendisliği kavramını kısaca açmaya çalışalım…

Pek çok bilim alanına olduğu gibi iletişime de aynı şekilde bakmakta yarar vardır. Teoripratik, yumuşak güç-sert güç, üst yapı-alt yapı, mimarlık-mühendislik, softwarehardware, soft copy-hard copy vs. gibi iletişimin de bir tür mimarlık yanı olduğu gibi mühendislik yanı da vardır ve ikincisi neredeyse daha baskındır. “Ölçmüyorsan yönetemezsin” (Peter Drucker), “Ölçmüyorsan yapma” (Iain Vallance) gibi sözler, olayın işte o mühendislik yanına vurgu yaparlar…

Reklamcılar da reklam verenlerin durumu ‘idare etmek’ için yıllarca arkasına saklandıkları, Amerikalı iş insanı John Wanamaker’a (1838–1922) ait olduğu bilinen bir ünlü deyiş vardır: “Reklama harcadığım 1 doların yarısı boşa gidiyor. Ancak hangi yarısının boşa gittiğini bilmiyorum!” Günümüzde bu sözün hiçbir hükmü yoktur… Çünkü bugün artık iletişimin tüm disiplinlerine harcanan her kuruşun hesabı verilebilmekte ve sorulabilmektedir…

Hedef kitle ya da paydaşlar üzerine etki analizi, itibara (yumuşak) satışa (sert) katkı, -tek başına pek bir işe yaramayantanınma (Açlıktan öldüğünde Ciguli’yi tanımayan yoktu)… Medya yansımalarının karşılaştırmalı olarak -sütun santim, reklam eş değeri, kaç yerde çıkmış, kupür sayısı falan değil- İletişim Değeri Analizi ile aylık raporlanması… Çalışanların kurumlarını, onun ürün ve hizmetlerini tavsiye oranları… İç iletişimde ise artık çalışan memnuniyeti değil, net tavsiye skoru -net promoter score NPS- ve en yeni uygulamalardan biri olan çalışanların kurumsal bağlılık endeksi (Organizational Commitment Index) ile yürümek… Benzer ölçümlemeler, hedef kitle ve paydaşlar nezdinde devreye sokulan beklenen davranış değişikliği uygulamaları ile ilişki yönetimi alanında da iletişim mühendisliği çerçevesinde navigasyon aracı olarak kullanılmakta…

Günümüzde yöneticiler bir karar vermek durumunda: İletişim süreçlerini ya her kafadan çıkacak ve “Bence…” diye başlayan cümlelerle afaki şekilde ifade edilen görüşlere itibar ederek yönetecekler, ya da mühendislik anlayışını devreye sokarak tüm iletişim oyuncularından talep edecekleri navigasyon aletleri ve karşılaştırmalı ölçümleme raporlarıyla…

Şimdi gelelim PwC’in araştırma sonuçlarına… Dünyada CEO’ların yüzde 30’u önümüzdeki 12 ayda gelir büyümesi konusunda iyimsermiş. Bu oran 2025’te yüzde 41, 2024’de ise yüzde 50 imiş… Bizim Türkiye’deki CEO’ların ancak yüzde 24’ü gelirin 2026’da büyüyebileceğini söylemişler.

CEO’ların yüzde 42’si, iş modellerinin teknolojik değişimin hızına yetişememesinden endişe duyuyormuş. Yalnızca yüzde 12’si gelir veya maliyet tarafında yapay zekâ kullanımından fayda gördüğünü belirtmiş. Yüzde 56’sı ise yapay zekâdan hiçbir fayda görmediğini söylemiş...

CEO’ların dörtte biri, inovasyon kapasitelerinin geleceğe hazır olmak için yeterli olmadığını düşünüyormuş. Onlara göre siber riskler (yüzde 30), enflasyon (yüzde 25) ve jeopolitik gerilimler (yüzde 23) en büyük tehditlermiş.

Beşte biri şirketlerinin orta ve uzun vadede ayakta kalmasını güvence altına almak için yaptıkları çalışmaların yeterli olduğundan emin değilmiş.

Türkiye dâhil 95 ülkeden 4 bin 454 CEO’nun katılımıyla yürütülen araştırmada, gümrük tarifeleri konusunda, en fazla Çin (yüzde 28) ve Amerika Birleşik Devletleri’ndeki (yüzde 22) CEO’ların etkileneceği belirtilmiş.

Bu araştırmadan CEO atamalarından sorumlu patron takımına ve yönetim Kurulu üyelerine, tabii olaya mühendislik boyutunda bakıyorlarsa, ciddi iş sonuçları çıkabilir… Çünkü bilmek kadar inanmak da önemlidir bu işlerde. Gelecek tasarımı konusunda kendisine, kurumuna ve de mühendis bakış açısına inanan CEO’ları bulmak en önemli kritik başarı faktörü olarak karşılarında duruyor…

*Bu yazının başlığı yazardan bağımsız editoryal olarak hazırlanmıştır.