Erciyes Dağı'nın eteklerinde yaşayan yılkı atları

Yılkı, atçılıkta kullanılan bir yetiştirme biçimidir. Doğa şartlarına çok dayanıklı, gecesi gündüzü dışarıda geçen, otçul beslenmesiyle sarkık karınlı, normalde evcil olup zamanla vahşileşen özgür atlardır. Sanayileşme ile yaşam alanı bulamayıp sayıları azalsa da, bakımını üstlenemeyenler çoğaldıkça maalesef ölüme terkedilmeye başlansalar da yılkı atları yüzyıllardan günümüze güzelliğini doğaya ve insanlığa sunmaya devam ediyorlar.

Yaşam alanları azalıp, üstüne ekonomik ve sosyal sebeplerle insanlar onlardan vazgeçmeye başladıkça yılkı atları bazen agresifleşip birbirlerine zarar vermeye başlıyorlar. Vahşi doğaya ayak uydursalar da tek başına dolaşmayı bırakıp, içgüdüsel olarak toplu halde yaşamaya yönelip, birbirlerine tutunarak yaşam mücadelesi veriyorlar.

Yaklaşık 20-30 yıl yaşayan cesur ve atılgan atlar, tarihi süreçte insana yakın dostlarından olan hayvanların başında gelmektedir. Bazı araştırmacılar 1960’larda faytonculuğun azalmasıyla işlevsiz bırakılan atların yabani hayata alışarak çeşitli yörelerde başıboş ve sahipsiz olan yılkı atlarının kaderini çizdiğine inanıyorlar.

Onar ve yirmişerli gruplara ayrılarak gezen yılkı atları inanılmaz ama bir de aralarında grup lideri seçiyorlar. Aralarındaki lider yılkı atı diğer atlar su içerken gözcülük yapıyor, bulundukları alana insanlar yanaştığında ayağını yere vurarak, kişneyerek diğerlerini uyarıyor. Bu gözlemler, asil oldukları kadar akıllı hayvanlar olduklarını da gözler önüne seriyor.