Dünyanın unuttuğu yer! Dağların arasındaki devasa yarıkta yaşıyorlar: Köyde ne yol var ne araba ama interneti var

Gelişen teknoloji ve otoyollar yeryüzünün en ücra köşelerini bile birbirine bağlarken, Çin dağlarının derinliklerinde keşfedilen bir yerleşim yeri ezberleri bozuyor. Etrafı devasa uçurumlar ve dik kaya duvarlarıyla çevrili olan gizemli köy, coğrafi yapısı sayesinde adeta bir zaman kapsülü gibi geleneksel yapısını korumayı başarıyor.

Yukarıdan bakıldığında sadece bir yarık gibi görünüyor

Shibing dağlarının kalbinde, "tiankeng" adı verilen derin ve dar bir doğal çukurun tabanına kurulmuş olan bu köy, dış dünyadan tamamen izole bir yaşam sürüyor. Çevresini saran dik kaya duvarları, köyü dış etkenlerden koruyan doğal bir bariyer vazifesi görüyor. Öyle ki, yukarılardan bakıldığında bu bölge sadece dağların arasında uzanan derin bir yarıktan ibaretmiş gibi algılanıyor.

Ancak bu devasa çukurun dibine doğru inildiğinde, saklı bir dünya ziyaretçileri karşılıyor. Aşağıda el değmemiş bir doğanın ortasında yükselen geleneksel ahşap evler, küçük tapınaklar, ekili tarlalar ve berrak su kaynakları beliriyor. Coğrafyanın sunduğu bu dik yamaçlar ve dar geçitler, köyün yüzlerce yıl boyunca hem çok korunaklı kalmasını hem de ulaşımının neredeyse imkansız hale gelmesini sağlamış durumda.

Uçurumun kenarında bir saatlik tehlikeli yürüyüş

Bu saklı köye modern ulaşım araçlarıyla gitmek isteyenleri oldukça zorlu bir yolculuk bekliyor. Köyün içine giden hiçbir kara yolu bulunmadığı için ziyaretçiler ve köy halkı, arabalarını dev çukurun en üst kenarında bırakmak zorunda kalıyor. Yolculuğun devamı ise uçurumun dik yamacına adeta bir nakış gibi oyulmuş, tahta ve kayalardan oluşan dar patikada yaklaşık 1 saat boyunca yürümeyi gerektiriyor.

Yürüyüş patikasının hemen alt tarafında yaklaşık 100 metrelik derin bir kanyon uzanıyor. Güvenlik önlemleri kapsamında tehlikeli bazı noktalara çelik kablolardan korkuluklar çekilmiş olsa da yolun yapısı gereği hâlâ aşırı dar, nemli ve riskli olduğu belirtiliyor. Özellikle yağışlı dönemlerde taşların kaygan bir zemin oluşturması ve bölgedeki dere yataklarının debisinin yükselmesi, köye giriş çıkışları çok daha tehlikeli bir boyuta taşıyor.

Teknoloji var ama ulaşım hala atlarla

Yol yoksunluğu nedeniyle köy içindeki lojistik ve ulaşım faaliyetleri tamamen geleneksel yöntemlerle yürütülüyor. Köylülerin günlük ihtiyaçları, yiyecek erzakları, ısınma için yakacak odunlar ve tarım faaliyetlerinde kullanılan gübreler, dik patikalardan sadece insanların sırtında ya da atların yardımıyla taşınabiliyor.

Köyün en şaşırtıcı ve tezat oluşturan yönü ise teknolojik altyapısı. Motorlu taşıtların kapısından bile geçemediği bu saklı yerleşim yerinde kesintisiz bir elektrik hattı bulunuyor. Üstelik köyün dış dünya ile dijital bağını kuran internet erişimi de mevcut. Tüm bu modern altyapıya rağmen, köyün kalbindeki yaşam ritmi hâlâ yüzlerce yıl öncesindeki gibi tarıma, hayvancılığa ve yaya yollarına bağlı olarak yavaş bir tempoda akıyor.

Köyde yaşamayı sürdüren az sayıdaki yerleşik nüfus, geçimini küçük tarlalarda tarım yaparak ve hayvancılıkla sağlıyor. Bölgedeki evlerin bahçelerinde tavuk, domuz, inek ve iş gücü için kullanılan atlar besleniyor. Ekilen mısır gibi temel ürünler ise hem halkın beslenmesinde hem de hayvanların yem ihtiyacını karşılamada kullanılıyor. Ancak modern dünyanın çekiciliğine kapılan genç nüfusun büyük kentlere göç etmesi sebebiyle, köydeki bazı tarım arazilerinin boş ve işlenmemiş kaldığı göze çarpıyor.