CIA'in gizli Stargate Projesi: Soğuk Savaş'ta uzağı görmeye çalışan casuslar

Soğuk Savaş döneminde hiçbir sırrını dışarı sızdırmak istemeyen Sovyetler Birliğini izlemek Amerikan istihbaratı için büyük bir çıkmaza dönüşmüştü. Klasik casusluk faaliyetleri ve uydular hava şartları sebebiyle yetersiz kalınca, istihbarat teşkilatı çareyi insan zihninin bilinmeyen sınırlarında buldu.

Sovyetlerin psikotronik silahlar ve zihin kontrolü üzerine milyonlarca ruble harcadığına dair raporlar Pentagon koridorlarında büyük bir panik yarattı.

Düşmanın bu alanda gerisinde kalmak istemeyen Amerika, yirmi üç yıl sürecek ve milyonlarca dolar harcanacak olan gizli bir uzaktan zihin okuma projesinin düğmesine bastı.

Stanford Enstitüsünde gizli deneyler

Projenin temelini uzaktan görü adı verilen bir yöntem oluşturuyordu. Stanford Araştırma Enstitüsünde fizikçiler eşliğinde yürütülen çalışmalarda, özel yetenekli olduğu iddia edilen kişilerin odalarından hiç çıkmadan dünyanın diğer ucundan bilgi getirmesi hedefleniyordu.

Baş denek Ingo Swann, laboratuvardaki bir kutunun içindeki canlı güveyi ve Jüpiterin o dönem bilinmeyen halkasını tarif ederek yetkilileri ikna etmeyi başardı. Eğitimler sırasında deneklere sadece enlem ve boylam koordinatları veriliyor, zihnin tamamen berrak olduğu bir ortamda hedef bölgeye ait bilgilerin kağıda dökülmesi bekleniyordu.

Sahtekarlık iddialarının önüne geçmek için laboratuvarlar dış dünyayla elektromanyetik bağı koparan Faraday kafesleriyle donatıldı.

Sahadaki başarısızlık projeyi bitirdi

Stargate kod adıyla bilinen proje kapsamında zaman zaman şaşırtıcı sonuçlar elde edildi. Kazakistandaki bir nükleer tesisin içindeki vinçlerin bilinmesi, Afrika ormanlarına düşen bir Sovyet bombardıman uçağının koordinatlarının bulunması ve uydudan gizlenen denizaltıların tarif edilmesi ordu komutanlarının sisteme olan güvenini artırdı.

Ancak Soğuk Savaşın bitmesiyle birlikte projenin üzerindeki koruma kalkanı kalktı. 1995 yılında yapılan bağımsız değerlendirmeler, laboratuvardaki küçük başarıların gerçek dünyanın askeri karmaşasında hiçbir işe yaramadığını ortaya koydu. Bilgilerin son derece soyut ve belirsiz olması askeri bir operasyonu yönlendirmek için yeterli değildi.

Elde edilen verilerin büyük kısmının kullanılamaz statüde olması sebebiyle eyleme dökülebilir istihbarat üretemeyen proje resmen iptal edildi.