Filistinli futbolcu Süleyman El Ubeyd hayatını kaybetti

Sahadaki son golüyle değil, yardım kuyruğunda atılan son kurşunla hatırlanacak “Filistinli Pele”. Namı değer Süleyman El Ubeyd.

“Filistinli Pele” lakabını, kariyeri boyunca attığı 100’den fazla golle kazanmıştı o. 100 gol, kulağa az gelebilir. Kulağa az gelecek başka bir nokta ise endüstriyel futbolda kazandığı para da olabilir. Kulaklara az gelsin gelmesin, kulaklarımıza şiddetli baskı uygulayacak husus şu: Sadece son iki senede hayatını kaybeden 662 sporcudan biriydi Süleyman El Ubeyd veya 7 Ekim’den bu yana şehit edilen 421 futbolcudan sadece birisiydi “Filistinli Pele”. Dünyanın kulaklarını kızartmayan veri ise; şehit edilen 421 futbolcunun 103’ü çocuktu.

Süleyman El Ubeyd 41 yaşında, 5 çocuk babası bir Gazzeli olarak İsrail’in yardım tuzağında hayatını kaybedenler kafilesine katıldı. UEFA ise Süleyman El Ubeyd’in şehadetini şöyle açıkladı: “Filistinli Pele, Süleyman el-Ubeyd’e veda. En karanlık zamanlarda bile sayısız çocuğa umut veren bir yetenek.” Sanki Süleyman El Ubeyd yatağında uyurken vefat etmiş gibi bir paylaşımda bulunmuştu UEFA. 9 Ağustos’taki bu gönderiyi alıntılayan Liverpool’un Mısırlı yıldızı Muhammed Salah da tepkisini gösterip şunları yazdı: “Bize nasıl, nerede ve neden öldüğünü de söyleyebilir misiniz?” Eric Cantona ise başka bir paylaşımda bulundu: “İsrail, Filistin milli takımının yıldızı Süleyman el-Ubeyd’i Refah’ta yardım beklediği sırada öldürdü. Lakabı Filistinli Pele’ydi. Bu soykırımı yapmalarına daha ne kadar müsaade edeceğiz? Filistin’e özgürlük.”

Şimdi de futbol endüstrisinin kuzeydoğu hattına bakalım. UEFA yürüttüğü PR çalışmalarında futbolun sadece bir oyun olmadığını, insan haklarının da bir parçası olduğunu söyleyip duruyordu. Organizasyon; Ukrayna’yı işgal eden Rusya için sadece birkaç gün içinde aldığı yaptırımları derhal uygulamaya sokmuştu: Rus kulüpleri tüm Avrupa kupalarından men edilecek, Rus millî takımı turnuvalardan çıkarılacak ve Şampiyonlar Ligi finali St. Petersburg’dan alınacak. “Futbol, savaşın gölgesinde oynanamaz.” diyen UEFA, güneydoğu cephesindeki olaylara aynı biçimde yaklaşmadı. Süleyman El Ubeyd’in insani yardım almaya çalışırken İsrail mermileriyle Gazze’de şehit edildi ve İsrail herhangi bir müsabakadan men edilmedi. Edilemezdi de.

Bu noktada, Batılı kurumların acizliğinden ziyade İsrail lehine yürütülen propaganda savaşından bahsetmek de önemli. “Hasbara Doktrini” adı verilen stratejiyle İsrail’in politika ve eylemleri “meşru” bir zemine oturtuluyor. Filistin’in haklı davası, propagandalara kurban edilmek isteniyor. Birkaç kelimenin değişmesiyle şehit edilen “hayatını kaybediyor”, kendi toprağını savunmak “terör” addediliyor ve “tanımlar tanınmaz” hale geliyor.

Bir diğer elzem husus da Post-Truth devlet anlayışı. Yani İsrail kurulduğundan bu yana kurumsal yalanlarla yaşıyor. Hakikate değil, sonrasında olana daha çok önem veriyorlar veya -çıplak gözle ayan beyan görülebilen- küresel bir hakikati görmezden geliyorlar, yok sayıyorlar. Dezenformasyonu bir silah olarak kullanıp gerçeği değil, hangi anlatının daha çok yayıldığını önemsiyorlar. Çünkü yayılmış bir yalandan sonra özür dileseniz de algı değişmez.

Süleyman El Ubeyd, bütün bu yalanların içindeki nadir doğrulardan biri olarak, ABD-İsrail ortaklığıyla kurulan yardım tuzağında şehit düştü. 5 çocuk sahibi bir sporcunun şehadetine mi yoksa İsrail tarafından dağıtılan yardıma ulaşmaya çalışırken yine onlar tarafından kahpece öldürülmesine mi üzüleceğiz? Ne kadar demokratik bir zulüm değil mi? Bu noktada seçim yapma hakkımız var. Neye üzüleceğimizi seçecek kadar özgürüz çok şükür.

Mavi gözlü sarışın bir çocuğun burnunun kanaması ihtimalinde Rusya’yı bütün müsabakalardan men eden UEFA, Süleyman El Ubeyd’e “En karanlık zamanlarda bile sayısız çocuğa umut veren bir yetenek” sözleriyle veda etti. Basit bir çifte standarttan fazlası bu; çünkü savaş, gölgesi sadece Batı’ya vurduğunda zulüm olarak tanımlanıyor. Bir de en hakiki kısım var. Merhum futbolcunun eşi Dua el-Ubeyd: “Bu çocuklar bana emanet onların karnını doyurmam lazım, diyerek yola çıktı. Emanete iyi bak, dedi. Son sözleri bunlar oldu.”

Bu yazının başlığı yazardan bağımsız editoryal olarak hazırlanmıştır.