Nazilli’den Hollanda’ya uzanan Nazlıköy markasının başarı yolculuğu

Doğallığın önemi sorulsa her birimizin söyleyecek çok sözü vardır mutlaka. Hepimiz doğal olanın yılmaz savunucularıyız. Peki ya doğal nedir? Tabiatın düzenine, yaratılışa aykırı olmayan, katışıksız demektir. Ben buna bir de “sahte olmayan”ı ekliyorum. İnsan eli değmemiş diyemem, çünkü bunun mümkün olup olmadığı tartışılır. Dokunduğu yeri güzelleştiren insanlara da haksızlık olur. Doğallığıyla bir marka hâline gelmiş olan Sevgül Hanım onlardan biri. Sevgül Batur, reçellerini küçük bir kazanda kaynatırken işlerin Nazlıköy gibi bir markaya uzanacağını, dahası yurt dışına dahi satış yapacağını bilebilir miydi? Onun da söylediği gibi, “Bazen hayal etmediklerinizi bile yaşıyorsunuz.

Sevgül Batur, Manisa'nın Akhisar ilçesinde dünyaya gelir. İki yaşına kadar ailesiyle burada yaşar. Babasının vefatı, Manisa hikâyesini sonlandırır. Hamile annesiyle beraber Aydın Nazilli’ye, dedesinin ve nenesinin yanına gelir. Bir yılın ardından annesi evden ayrılır ve iki kardeş, nene ve dedesinin yanında büyür. Çocukken anne ve babasının yokluğunu daha derin hissettiği için bayramların gelmesini hiç istemezmiş. Ama nene ve dedesinden öyle güzel bahsediyor ki onların yokluğunu hissettirmemek için bir ana babadan daha fazlası olduklarını söylüyor. Öyle ki bu sevgi ve dayanışma, Sevgül Hanım’ın bugünkü işini kurmasında alçı görevi görmüş. Nenesinden ne gördüyse yemeğine de onu katmış, sevgi de dâhil... Nenesinin herhangi bir iş yaparken onları da işe dâhil ettiğini, onlara görevler verdiğini söylüyor. Salça gibi hazırlıklar yapılacağı zaman, doğrama işlerinde onları geri planda tutmadığını anlatıyor. “Ben dahi çocuklarıma bıçak vermeye çekinirken nenem, ayaklarımızın üstünde durabilmemiz için bize güven verdi,” diyor.

Nenesi ve dedesi, torunlarının eli ekmek tutamadan ölürse endişesiyle Sevgül Hanım’ı biriyle tanıştırır ve evlendirirler. Sevgül Hanım için bir taşınma daha gerçekleşecektir. Bir buçuk yıllık İstanbul serüveni böylece başlar. Ama Sevgül Hanım için Nazilli öyle vazgeçilmez bir yerdir ki Nazilli’siz nefes dahi alamadığını anlatır. Bir buçuk yılın ardından Nazilli’ye geri dönerler ve kaba inşaat ustası olan eşi, burada işini yapmaya devam eder. Geçen yıllar içinde dört çocuk sahibi olurlar. Evlerinin ücretini ödeyebilmek için kendisi de çalışmak zorunda kalır. Bir fabrikada işe girer. Orada çalışırken, aynı zamanda tarhana, salça gibi ürünleri bol yaparak fazla olan kısmı fabrikadan isteyenlere de verir. Geçirdiği bir kaza sonucu oradan ayrılır ve iyileştikten sonra bir okulda temizlik personeli olarak çalışmaya başlar. Tabii burada da yaptığı reçellerini küçük kavanozlarda öğretmenlerin tadımına sunar. Daha sonra sosyal medya hesaplarında reçellerinin paylaşımlarını yapmaya başlar.

“2015 yılında, bu işe başladığımda hem güldüm hem ağladım,” diyor Sevgül Batur. Maaş günü geldiğinde pazara gidip meyveler alarak bir elinde şeker ve meyve, diğer elinde kavanozlarla evin yolunu tutar. Bu yüzden çarşı esnafı kendisini çok iyi tanır. Birkaç müşterisinin teşvikiyle okuldaki işini bırakarak evinde reçeller yapmaya başlar. Bazen ayda sadece birkaç tane, bazen ise iki ayda bir kargo çıkararak yolculuğuna başlar. Neneden miras alınan lezzetin, hele severek yapılan işin ilk adımları da bir o kadar kıymetli olur. İkinci sene, müşteri sayısı ve siparişi artar. Kavanoz ve şeker alışverişleriyle artık eşi ilgilenir ve paket hâlde alarak motorla taşımaya başlar. Eşi, bir taşıma sırasında kaza geçirir. Sevgül Hanım, eşinin iyileşme süreci boyunca yaptığı birkaç kavanoz reçelle evini geçindirir.

Üçüncü yıla geldiğinde, yanına bir kadın çalışan alır. Siparişler iki kişiyle de yetişmeyince iki kadın çalışan daha alır. Çünkü işleri büyütmüş, ürün çeşitliliğini de artırmıştır. Eşi de kendi işini bırakarak Sevgül Hanım’ın küçük işletmesinde çalışmaya başlar. Dışardan gelen birkaç müşteri; kabak, ceviz gibi yaklaşık on beş kadar ürün alır. Bir zaman sonra aynı kişiler, Sevgül Hanım’a yüklü bir sipariş ile geri dönüş yaparlar. Bin tane ceviz, bin tane kabak, bir ton erişte, bir ton tarhana, çeşitli reçeller… Sevgül Hanım çok şaşırır ve yanlış sipariş olma ihtimaline karşı geri dönüş yaparak siparişi teyit etmek ister. Müşteri ise büyük bir firma olduklarını, kendisinden yüklü miktarda ürün alıp Avrupa’da satışını yapacaklarını söyleyerek siparişi doğrular.

Bu işe başladığında bir kazanı, o kazanı kaynatacak sac ayağı dahi yoktur. Şimdi ise işletmesini, günde 300 kargo çıkaracak kadar büyütmüştür. Burada tarhana, erişte, sirke, salça, 60 çeşit reçel, doğal yağlar, zeytin, zeytinyağı, salamura yaprak, sebze-meyve kuruları ve Nazilli’ye özgü daha nicelerinin işlemesi yapılıyor. Sevgül Hanım, markasını özel yapan şeyin ürünlerinin tamamen odun ateşinde pişmesi ve geleneksel yöntemlerle hazırlanması olduğunu söylüyor. Ürünler haftalık hazırlandığı için her sipariş, sahibine taze olarak ulaşıyor.

Nazilli’ye özgü cevizli incir reçelinin hikâyesi ise bir başka. Yola çıktığı ilk günden beri yapmaya devam ettiği reçellerden bir tanesi o. Bu reçelin kazana koyulmasından kavanozlanmasına kadar her aşamasını çok sevdiğini söylüyor. Cevizli incir reçeli; Sevgül Batur’un, yani Nazlıköy markasının gıda sağlık sertifikalı bir ürünü. İncir, içinde alfa toksin barındıran bir yiyecek. Mor ışıktan geçmeden tüketilmesi oldukça tehlikeli. Bu yüzden belirli işlemlerden geçmeli. Bu reçel, yurt dışına da çok miktarda gönderildiği için içeriğinin incelenmesi gerektiği söylenir. Sevgül Hanım, ürününe güvendiği için sağlık sertifikasına başvurarak incelemesini kendisi yaptırır. İnceleme sonucunda ürün sertifika almaya hak kazanır.

İşletmenin bir diğer anlayışı ise sıfır atıkla ürün çıkarmak. Karpuz kabuğundan reçel, karpuz içinden pekmez yapmak gibi... Dahası vişneden reçel, çekirdeğinden bebekler için gaz giderici keseler, sapını kurutarak çay yapmak gibi... Yani kabuğundan çekirdeğine kadar yiyeceğin her parçası değerlendiriliyor. Sıfır atığa dikkat edildiği sürece ürünün hem bereketlendiğini hem de katma değerinin yükseldiğini söylüyor, Sevgül Hanım. Bu ürünlerde kullanılan meyveler ve sebzeler ise mevsiminde, yerine gidilerek hasat edilip hazırlanıyor. Bu aşamalar, zaman zaman sosyal medya hesaplarında da alıcıyla buluşturularak görünmez bağlarla şeffaf bir iletişim kuruluyor.

Markaya isim koyma süreci ise bir başka güzel hikâyeye dayanıyor. Nazlıköy hayali, Sevgül Hanım henüz üçüncü sınıfta iken öğretmeninin Nazilli’nin eski isminin Nazlıköy olduğunu söylemesiyle başlar. Tabii o zamanlar bir girişim kurmak, marka sahibi olmak ve onun ismini ise Nazlıköy koymak gibi düşünceler aklından bile geçmez ama onunla ilgili umutları ve heyecanları vardır.

Girişimine bir isim bulmak için ailesiyle günlerce araştırma yaparlar. Sevgül Hanım, Nazlıköy lisansını kimsenin almadığını görür ve bu ismi markasına hiç düşünmeden verir. Lisans satın alma süreçleri sandığından daha sancılı geçse de her şeyin sonunda hayalini gerçekleştirebilmiştir. Sevgül Batur Hanımefendi'nin hâlihazırda bir mağazası var. Dileyen buradan alışveriş yapabiliyor ve toptan satışlar için alıcılar, burayı ziyaret edebiliyor. Bir de çevrim içi satış mağazası mevcut. Türkiye’de kargoların ulaşabileceği her noktaya ürünler gönderiliyor.

Sevgül Hanım, 2022 yılı olduğunda hayallerinin ötesinde bir başarıya imza atar. Yurt dışına ürün vermekle kalmaz, ilk yurt dışı mağazasını Hollanda’da açar ve web sitesini kurar. Özellikle Türkiye’ye devamlı gelemeyen, gelseler dahi çok sınırlı sayıda ürün götürebilen yurt dışındaki Türk vatandaşlar için oldukça sevindirici bir haber olur. Sevgül Hanım ise onların bu mutluluğuna ortak olur. Elbette bu süreç hiç de kolay olmaz. Nasıl ki Türkiye’de marka hâline gelirken, girişimini büyütürken zorluklar, badireler atlatmışsa yurt dışı serüveninde de bu sancılı süreci yaşar. Ama şimdi geldiği noktada, Nazilli’nin adını Türkiye’nin ve hatta sınırlarımızın çok ötesine duyurabildiği için; bir kadın olarak girişimine sahip çıktığı, kadın istihdamına da ön ayak olduğu için kendisiyle gurur duyuyor. Bizler de duyduk. Daha nicelerine inşallah.

*Bu yazının başlığı yazardan bağımsız editoryal olarak hazırlanmıştır.