16 ustadan geriye tek o kaldı! Rize’de okuma yazma bilmeyenlerin son imza kapısı

Rize merkezdeki Kuyumcular Sokağı'na her sabah kravatını takıp ceketini giyerek gelen 81 yaşındaki Muhittin Memişoğlu, mesleğinin son temsilcilerinden. Amcasının yanında başladığı mühürcülükte yaklaşık 40 yılı geride bırakan Memişoğlu, ilçede bir dönem 16 kişinin yaptığı işi bugün tek başına yapıyor. Küçük bir masa, bir sandalye ve azimle çıktığı yolda imza atamayan vatandaşların resmi işlemlerde kullandığı, noter tarafından tasdik edilen mühürleri hazırlıyor.

16 ustadan geriye tek kaldı

Mesleğin geçmişte çok daha yaygın olduğunu belirten Memişoğlu, ustaların kimlerden oluştuğunu anlattı. Memişoğlu, "Daha önceden amcam yapardı bu işi. Ben de amcamdan öğrendim. Burada sadece amcam yoktu, toplam 16 kişiydiler. Mühürcülük yaparlardı. Şimdi ise bir tek ben kaldım" dedi. O dönemlerde Rize'de çay üreticilerinin ve vatandaşların vazgeçilmezi olan mühürler, banka işlemlerinden noter onayına kadar geniş bir alanda kullanılıyordu.

ÇAYKUR dijitale geçince talep düştü

Geçmişte en yoğun işlerini çay üreticileri sayesinde yaptıklarını kaydeden Memişoğlu, ÇAYKUR kayıt sistemlerindeki değişikliğin mesleği derinden etkilediğini söyledi. Memişoğlu, "Eskiden işler çok yoğundu. Günde 150-200 mühür yazardık. Çay defterlerinde, para alırken, kayıt işlemlerinde mühür kullanılırdı. ÇAYKUR işlemlerini bankacılık sistemine taşıyınca bu ihtiyaç büyük ölçüde ortadan kalktı" diye konuştu. Dijitalleşmenin yaygınlaşması ve okuryazarlık oranının artmasıyla mühür kullanımı banka ve resmi kurum işlemleri dışında büyük ölçüde azaldı.

Bir masa bir sandalye ile bekleyiş

Mesleğin geleceğinden endişe duyan Memişoğlu, günümüzde müşterilerin daha çok imza atamayan yaşlı vatandaşlardan oluştuğunu belirtti. Yaklaşık 40 yıldır aynı noktada hizmet veren usta, çalışma düzenini değiştirmeden sabırla bekleyişini sürdürüyor. Memişoğlu, "Bir masa ve bir sandalye yeterli. Sabah bankalar açıldığı saatlerde işimin başına geçiyorum. Vatandaşın ihtiyacı olduğunda burada olmaya devam ediyorum" ifadelerini kullandı. Zaman zaman yetiştirdiği eniştesinin yardımıyla ayakta durmaya çalışan Memişoğlu, unutulmaya yüz tutan bu zanaatı yaşatmak için çabalıyor.