Stuxnet'ten önce geliştirilen gizli silah: İran'ın nükleer programını yıllarca saptıran Fast16 virüsü

Dünyanın en gizli siber operasyonlarından biri olarak kayıtlara geçen Fast16 adlı casus yazılımın nükleer programları nasıl sabote ettiği deşifre oldu. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail istihbaratı tarafından geliştirilen bu sistem, doğrudan tesisleri yok etmek yerine çok daha sinsi bir taktik izleyerek İranlı mühendislerin çalışma süreçlerine sızdı. Yazılımın ana hedefinde Tahran'ın nükleer patlama simülasyonlarında kullandığı LS-DYNA ve AUTODYN gibi gelişmiş mühendislik programları yer alıyordu.

Hatalı verilerle yıllarca oyalandılar

Casus yazılım, uranyum çekirdeğindeki basınç ve yoğunluk verilerini gizlice değiştirerek mühendislere yıllarca yanlış sonuçlar sundu. İranlı uzmanlar, elde ettikleri verilerin hatalı olduğundan habersiz şekilde yıllar boyunca bu yanlış hesaplamalar üzerinden nükleer çalışmalarını yürütmeye çalıştı. Operasyonun en çarpıcı noktası ise siber dünyada yürütülen anlık takipti.

Uzmanlar hatalı sonuçlardan kurtulmak için eski yazılım sürümlerine döndüğünde, Washington ve Tel Aviv hattındaki siber birimler bu değişikliği anında fark ederek virüsü eski sürümleri de bozacak şekilde güncelliyordu.

Donanım değişikliği bile çözüm olmadı

Fast16 casus yazılımı, iç ağdaki tüm bilgisayarlara çok hızlı bir şekilde yayıldığı için İranlı uzmanların cihaz değiştirmesi veya donanım güncellemesi yapması sonuç vermedi. Sistemleri tamamen ele geçiren yazılım, nükleer faaliyetlerin seyrini tamamen değiştirerek programı başarısızlığa sürükledi.

Siber güvenlik uzmanları, virüsün ortaya çıkış tarihi ile daha sonra ortaya çıkan Stuxnet ile taşıdığı genetik kod benzerliklerinin, hedefin kesinlikle nükleer program olduğunu kanıtladığını ifade ediyor. Uzmanlar, bu operasyonun siber saldırı tarihinde bir dönüm noktası olduğunu ve modern devletlerin istihbarat kapasitesini gözler önüne serdiğini vurguluyor.