Duygular sözlüğü: Mamihlapinatapai ikili ilişkilerde sessizliği tarif ediyor

Soğuk bir koridorda yan yana yürürken başlar aslında. Omuzlar hafifçe sürtüşür; biri geri çekilir, diğeri istifini bozmaz. Konu havadan sudan değildir; hava durumunu bile konuşmaya gerek duymayan iki insanın arasında, boşluğun kendisi konuşur. Adımlar aynı ritimde atılır, nefesler aynı hızda verilir. “Burada bir şey var.” denecek türden bir gerginlik, ikisinin de farkında olduğu ama kimsenin ucundan tutmadığı kalın bir halat gibi havada durur.
İş yerinde, sigara molasında daha belirgindir. Beton zeminde iz bırakan kül düşüşleri arasında, cümlenin asıl gövdesi dolaşır ama kimse onu yüksek sesle kurmaz. Şaka arası bakışlar biraz uzun sürer, omuzlar birbirine “yan yana durmakta problem yok” mesajı verir. Yine de kimse adımı büyütmez; çünkü büyütülmüş her adımın, ertesi gün masaya konacak faturası vardır. Mamihlapinatapai, sadece istek değil, risk hesabı da taşır. “İsterim”le “iş çıkmasın başıma” aynı potada erir. İki taraf da frene basar, araba olduğu yerde rölantide bekler.
Bu kelimeyi romantik süs niyetine okumak yanlıştır. Burada çoğu zaman cesaretsizlik, bazen kibir bazen de basitçe bir konfor devrededir. Bir ihtimali başlatmak, beraberinde yük getirir. Mamihlapinatapai, “keşke”nin doğduğu yer değil, doğmadan önce boğulduğu eşiğe verilen isimdir. İki kişinin, ikisini de ilgilendiren bir şeyi istedikleri halde, ilk adımı atmaya ikisinin de üşendiği, çekindiği, korktuğu veya gurur yaptığı için göz göze gelip susmalarıdır.
*Bu yazının başlığı yazardan bağımsız editoryal olarak hazırlanmıştır.
Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.