Zor zamanların sabırlı padişahı: I. Mahmud

24. Osmanlı padişahı ve 103. İslam Halifesi olan I. Mahmud, 2 Ağustos 1696'da Edirne'de dünyaya geldi. Babası II. Mustafa, amcası ise Lale Devri padişahı olan III. Ahmed idi. Şehzadeliğinde Şeyhülislam Feyzullah Efendi'den dersler aldı. Fen bilimlerine en ilgili olan padişahlardan biriydi.

III. Ahmed'in Patrona Halil İsyanı'yla tahttan indirilmesi üzerine, 30 Eylül 1730'da tahta çıktı. Patrona Halil, yeni padişahtan kendisini yeniçeri ağalığına getirmesini ve Rusya'ya karşı savaş açmasını istedi.

Sultan I. Mahmud, 25 Kasım 1730 günü tören bahanesiyle saraya çağırdığı Patrona Halil ve yandaşları yakalatıp idam ettirdi. Patrona Halil yandaşları öldürülme korkusuyla tekrar ayaklandılar. Bunun üzerine padişah, Sancak-ı Şerif çıkarttı ve halktan ayaklanmanın bastırılması için yardım istedi. Halk, padişahın çağrısına kulak verdi ve 28 Ocak 1731'de isyanlar bastırıldı. Ardından Patrona Halil'in sekteye uğrattığı ıslahat çalışmaları yeniden başlatıldı. Nizam-ı Cedid ve Tanzimat reformlarına zemin hazırladı.

1735 ile 1739 yıllarında Rusya ve Avusturya ile gerçekleştirilen savaşı Osmanlı İmparatorluğu kazandı. Kuzey Sırbistan ve Belgrad, Osmanlılara bırakıldı. Vakanüvislerin zeki, anlayışlı, hamiyetli, lütufkâr ve merhametli bir zat olarak anlattıkları I. Mahmud, Sebkatî mahlası ile şiirler yazardı. Onun döneminde karacı subay yetiştirmek üzere Hendesehane kuruldu. Ordu alay, bölük ve tabur kısımlarına ayrıldı. Üsküdar'da Humbaracı Ocağı kuruldu.

13 Aralık 1754'te hastalığına rağmen çıktığı Cuma namazından dönerken, Demirkapı'da at sırtında vefat etti. Yeni Cami Turhan Valide Sultan Türbesi'nde babası II. Mustafa'nın yanına defnedildi.