“Gazze’yi yaralı yerinden yeniden çiçeklendir Allah’ım…”

Yeni yılın ilk günü, takvim yaprakları değişirken vicdanın tarihi değişmedi. Soğuk havaya rağmen sokaklarda yükselen ses, yalnızca bir yürüyüşün değil, ortak bir itirazın sesiydi. Gazze için atılan her adım, suskunluğun karşısına dikilen bir cümleydi. Zulmün olduğu yerde tarafsızlık yoktur. Nehirden denize özgür Filistin diyen diller, yalnızca bir coğrafyayı değil, insan olmanın sorumluluğunu yerine getirdi. Çocuklar ölürken susmamayı, yaralı bir coğrafya için yeniden çiçeklenmeyi dilemeyi, sessizliğin de bir suç olduğunu haykırdı yüz binlerce insan.

1 Ocak’ta atılan bu adımlar, bir temenni değil, bir şahitlikti. Yeni yıl; adaletin ertelenmediği, vicdanın susturulmadığı bir dünya umuduyla başladı.