Mevlana İdris’in anısına bir dua ve niyaz şiiri

biz bedevilerin değil miyiz senin, kalender berberilerin

konar göçerlerin değil miyiz biz senin, naralı türkmenlerin

yolda kalmışların değil miyiz, kamışlıktan koparılmışların

süte ekmek doğrayanların senin,

boğazlarında hırıltı yuvaladıkların değil miyiz

atlarında çemen, dillerinde senin isminle

şaşkın ve hırpan gezenlerin değil miyiz

söylesene

konuşmayacak mısın bizimle?

huzursusuz çok.

yekinip kalkmak için yorgun, oturup kalmak için erken

bazı şeyleri bazı şeylerden ayırmak için yeterince puslu

ve epeyce suskun artık anladıklarımız nedeniyle

tüm bunlar yüzünden değil, tüm bu nedenlerden değil

sesini duyup kendimizden geçmek için en çok

biz senin sarhoşların değil miyiz, berduşların değil miyiz senin

zarımız altı gelse hazinenden mi eksilir, ne olur bahtımız yaver gitse

biz dizlerini dövenlerin değil miyiz, dişlerini sıkanların değil miyiz biz senin

söylesene

konuşmayacak mısın bizimle?

dünyalarca dağılıp çevgenlerce terleyen

aşk ola deyince aşka düşenlerin değil miyiz biz senin

çakılların, mangırların, çorakların, çolakların, zerrelerin değil miyiz

inlemekçün darb nemize gerek, nemize gerek ağlamakçün yeşilçam

biz senin sulu gözlülerin değil miyiz, açık sözlülerin senin

tahtaya kaldırılanların ve tek ayak üzeri bekleyenlerin

eve ekmek getirenlerin ve güne yorgun akanların

ütüsüz yakalıların ve parasız yatılıların değil miyiz biz senin

söylesene

konuşmayacak mısın bizimle

senden değil miyiz

sana değil miyiz

sende değil miyiz

sinde değil miyiz

zinde değil miyiz

düşülmüş künde değil miyiz

künfeyekünde değil miyiz

yevme la yenfeuda değil miyiz

söylesene

konuşmayacak mısın bizimle

start çizgisinde durup ellerimizi açsak

eprisek, sökülsek, yırtılsak, kopsak, saçılsak

tezgaha konup satılsak, vitrine bakıp yanılsak

eksik tartılsak, fazla çıksak, su katsalar bize

hileli ve çaresiz olsak, düş sanılsak, düşeyazsak

mecliste bağırsak, hadrada bayılsak

söylesene

konuşmayacak mısın bizimle

eya Rabbi

eya Rabbi

eya Rabbi

şakaklarımızda şeddeli bir ağrının bozgunuyla geliriz sana

dilimiz şişmiştir, aklımız yitmiştir, ömrümüz bitmiştir

bunlarla geliriz sana

çünkü basitçe söylemek gerekirse: başka bir şeyimiz yok

küçük bir çıkınımız, bir papatyaya yol sormuşluğumuz bile

bir eskice vermişliğimiz, bir hastaya varmışlığımız bile

bir feryadımız, bir devranımız, bir harmanımız bile

yine de bir umut varsa dediler

bir çare varsa, bir çardak varsa,

bir hurma gölgesi, bir yöre varsa

eya Rabbi

eya Rabbi

eya Rabbi

bir süzgeçle açıldım ben denize

yordamınca diyemedim, lütfeyle bendenize

Bu yazının başlığı yazardan bağımsız editoryal olarak hazırlanmıştır.