Sonsuzluğun içinde bir yanım hep o istasyonda... Babamla simit yiyor. Geçen trenleri izliyor. Her seferinde bitmemesi için dua ediyorum ama nihayetinde babam elini cebine atıyor. Ufak bir kâğıt çıkarıyor. İçine tek bir söz yazıyor. Kâğıdı katlayıp bana veriyor. Bana bir şey olursa, bu kâğıdı aç. Yazanı bağır ve asla korkma. O kâğıtta yazan kelam seni koruyacak. Şimdi sadece otur.Ateşi ÇağırmakArda ArelPost Öykü 55. Sayı
Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.
Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.