Berke Üzrek Türk sinemasının hikâye anlatımındaki eksiklere dikkat çekti

Oyunculuğa ABD’de başladınız. Türkiye’ye geri dönüşünüz nasıl oldu?

Birçok sinema filminde ve dizide rol almanıza rağmen aslında tiyatro çıkışlı bir oyuncusunuz. Tiyatro ve Sinema arasındaki farkı nasıl açıklarsınız, sizdeki karşılığı nedir bu iki sanat dalının?

Yıllar önce Uluslararası bir yarışmada ödül almıştınız The Marmara filmiyle. Neler hissettiniz ya da bu ödül sizin bakış açınızı ne şekilde değiştirmişti?

Madrid Film Festivali katıldığım ilk yurt dışı film festivali idi. Etrafta birçok yabancı tanınmış oyuncu vardı ancak bir o kadar da mütevazi bir atmosferde idik. Sonra filmleri izlemeye başladığımda çok etkileyici yapımlarla karşılaştım. Fark ettim ki festivalde oyuncular, yönetmenler ya da yapımcılar değil filmler yarışıyor. Umarım bir gün bizde de filmlerin kıyasıya yarıştığı, hangisinin daha iyi olduğuna karar vermekte güçlük çekilecek eserlerle dolu festivalleri yaparız.

Nuri Bilge Ceylan, “Oyunculuk göstermek değil, gizlemektir” demişti. Bu sözün bir oyuncudaki karşılığını merak ediyoruz?

Yaşamda sırlar vardır hatta insanın kendinden bile sakladığı sırlar vardır. Yaptığı ancak fark etmediği eylemler... Sinema hepimizin bildiği ama fark etmediği gerçekleri vurgular. Bunu direkt bir şekilde yapmaz, tıpkı hayat gibi. Yaşadıklarımızın nedenini, niçinini sorgularsak eğer, yaşanan hadiselerin ardındaki hakikati kaçırabiliriz. Bunu ancak gayret edersek görebiliriz.

Sinemada hayattan beslenir hatta onu taklit etmeye gayret eder. İşte bu sebeple görünenle değil görülmeyenlerle de ilgilidir. Tıpkı yaşam gibi, aynanın sırlı yüzü bize arkada olan biteni görmeye engeldir. Ancak bakmasını bilen gözler görebilir.

Türk sinemasının Metin Erksan sonrası “Anadolu” damarını kaybettiği söylenir. Sinemamız Anadolu’dan yeterince besleniyor mu sizce?

Son olarak bir film vardı; her şeyi hatırlamaya ve her şeyi unutmaya yaklaştığımız bir film… Neydi o filmin adı?

*Bu yazının başlığı yazardan bağımsız editoryal olarak hazırlanmıştır.